İnsan beyni, böyle bir durum karşısında ilaçlara kendisini teslim ediyor. Komutları beynimiz verirken ilaçları kullandıktan sonra o görevi beynimizden alıp biz komut veriyoruz,verdiğimizi sanıyoruz. Aslında kendimize en büyük verdiğimiz zararlardan birisi. İnsan,kendisinin en büyük ilacıdır. Ama bizler,kendimizi tercih etmeyerek; bize zarar veren antidepresanları kullanmaya devam ediyoruz. Tabii ki artık insan gücünün yetmediği belli başlı noktalar var gerçi bana kalsa bu insanın elinde olan bir durum ama biyolojik olarak benim teorim doğru değil. Doğuştan gelen ya da sahan sonradan oluşan şizofreni,bipolar,wendigo,cotard’s sendromu,çoklu kişilik bozukluğu,parafreni vb. uzar uzar gider aslında bu hastalıklarda bile insan kendisini ilaca teslim etmemeli. Antidepresan beyin hücrelerini öldürmekle kalmayıp insan vücudunda uyuşturucu etkisi bırakıyor. Bulantı, baş ağrısı, ateş, titreme, panik atak ve halüsinasyonlar. Bunlar, depresyon felçli hastaların, SSRI ilaçları ile tedavilerini bıraktıklarında karşı karşıya kaldıklarında, “mutlu haplar” olarak adlandırdıkları risklerden sadece birkaçıdır.